Evaluatie

Wij hadden deze reis geboekt via http://www.travelireland.nl/ en Maarten en zijn team hadden alles prima voor ons geregeld. We hadden gekozen voor het tiendaagse arrangement, met twee ingelaste rustdagen. Jammer dat deze rustdagen vlak achter elkaar vielen. Alle accommodaties waren goed. Hoewel in alle B&B's alles prima was geregeld, sprong wat ons betreft Brook Cottage bij Enniskerry er positief uit. Zelfs een eigen keukenblokje en een bijzonder gezellige woonkamer.
Het van zuid naar noord lopen is een aanrader; zo bewaar je het mooiste gedeelte voor het laatst (als je bergen en het uitzicht mooier vindt dan vergezichten over vooral weilanden tenminste, ieder z'n smaak natuurlijk!).

Marianne vroeg mij wat ik het leukste had gevonden aan de trip en wat het minst leuke.
Het leukste hoefde ik niet lang over na te denken: alles was één groot hoogtepunt; Ierland is prachtig, de route was prima bewegwijzerd, het lopen ging me gemakkelijk af, het weer was geweldig, de Ieren erg aardig.
En ja, het minst leuke natuurlijk de anderhalve dag met regen. Maar we hebben natuurlijk enorm geboft: 10 dagen Ierland met maar anderhalve dag regen.

Eind augustus las ik dit bericht over de zomer in Ierland 2008, en ik besefte eens te meer hoe zeer wij hadden geboft met het prachtige weer:

One of the wettest Irish Summers ever has produced flooding and landslides in vulnerable parts of the country. Dublin city was spared the worst of the flooding but several country towns including Carlow suffered badly as local rivers broke their banks and ancient underground drainage pipes proved unable to handle the huge amount of rainwater. Landslides in County Kerry polluted drinking water sources to further complicate the misery.

Een prettige bijkomstigheid was dat Marianne niet snurkt. Ik moet er niet aan denken om 10 dagen lang een kamer te delen met iemand die veel lawaai maakt 's nachts. Marianne verzekerde me dat zij er net zo over dacht.
Jammer was wel dat mijn fototoestel bij terugkomst kapot bleek: de beeldsensor had het begeven. Alle ruim 200 foto's waren mislukt. Gelukkig had Marianne veel foto's gemaakt, maar ik had juist veel foto's gemaakt van haarzelf, vooral met de Great Sugerloaf op de achtergrond, de berg die prominent schijnt voor te komen in haar favoriete tv-serie Ballykissangel. Nu heeft zij zelf geen foto waar ze op staat die als bewijs kan dienen dat ze de Wicklow Way heeft gelopen.

Kortom: ik zou het zó weer doen. Marianne niet, die vindt een keer meer dan genoeg. Jammer, want Ierland heeft nog een heel aantal andere wandelroutes, die ik graag eens zou uitproberen. Dus, voor degene die dit blog leest: zoek je nog een gezellige wandelpartner in Ierland (of eventueel Schotland): laat dan een reactie achter!

Maandag 9 juni (tiende en laatste dag): van Glencree/Enniskerry naar Dublin

's Morgens bij het ontbijt verontschuldigde de Duitser zich opnieuw voor het 'binnendringen' van onze kamer. Hij vertelde dat hij zelf drie maanden op die kamer had gewoond, vandaar de vergissing. Hij bleek een (Duitse) bouwvakker die in een nabij gelegen dorp bezig was een huis te bouwen voor een rijke Duitser.

Na het ontbijt bracht Jeff, de man van Mary, ons naar Bré, waar we de trein terug zouden nemen naar Dublin. De Wicklow Way zat erop!

Zondag 8 juni (negende dag): van Roundwood naar Glencree/Enniskerry (18 km - 510 m stijgen)

Vandaag moeten we officieel 18 kilometer. Maar vanochtend moesten we er al twee bijtellen om de track te bereiken, en ook de B&B aan het einde van de dag ligt weer (ruim) twee kilometer van de track. Totaal dus zo'n 22 kilometer, dat is zeven uur lopen en twee uur rustpauzes dus totaal zo'n negen uur onderweg.
Na een redelijk summier ontbijt zijn we op tijd vertrokken. Opnieuw moesten we al snel een heel eind klimmen.

Boven aangekomen twijfelden we heel erg of we wel goed waren gelopen: overal lagen omgezaagde bomen waar we overheen en onderdoor moesten. Maar al snel vonden we weer 'onze' Wicklow Waywegwijzers.
Op een gegeven moment werden we ingehaald door een luid kakelende kudde Amerikanen, die in de omgeving van Loch Deán en Loch Té wandelden. We zijn even gestopt om ze te laten passeren, maar helaas stonden zij een kilometer verderop ook stil, waardoor wij hen weer passeerden. Hierdoor hebben we een heel stuk met hen opgelopen en ons enigszins geërgerd aan hun erg luide conversatie. Gelukkig gingen zij richting Loch Deán, en wij richting Loch Té.
Vanaf White Hill heb je een prachtig uitzicht op Loch Té, waar de familie Guinness schijnt te wonen. Weer verderop loop je een heel stuk evenwijdig aan de Ierse Zee. Het weer was vrij helder, waardoor we in de verte de Ierse Zee konden zien liggen. Het pad over Djouce Mountain gaat kilometers lang over bielzen. Om ongeveer half vier hebben we een tijdje liggen uitblazen bij Glencree River. Nadat we een half uurtje hadden gelegen kregen we opnieuw een enorme klim voor onze kiezen. Marianne had weer erg veel last van hoofdpijn en ze had het het laatste stuk duidelijk zwaar. Ik heb aangeboden om spullen voor haar te dragen (mijn rugzak was bijna leeg) maar dat was haar eer te na. Het laatste gedeelte ging over een geasfalteerde weg, en Marianne borg haar wandelstokken op. Gedurende de hele reis had ik het idee dat het lopen met behulp van die wandelstokken enorm ophield, en mijn vermoeden werd bevestigd: zonder de stokken ging Marianne er als een speer vandoor. Hierdoor liepen we de laatste twee kilometer met een afstand van zo'n honderd meter tussen ons in; ik kon me voorstellen dat iedereen die ons zag óf zou denken dat we niet bij elkaar hoorden, óf dat we knetterende ruzie hadden.
Om ongeveer kwart over zeven kwamen we aan bij Brook Cottage, onze laatste B&B. We zijn dus van 's morgens kwart voor 10 tot 's avonds kwart over zeven onderweg geweest! Brook Cottage ligt ver van Enniskerry. Mary, onze gastvrouw, brengt je op verzoek naar Enniskerry, waarna je een taxi terug moet nemen. We hebben van tevoren besloten om dat niet te doen en zelf voor ons eten te zorgen: ik heb opnieuw gekozen voor de kant-en-klare noodles, en Marianne voor Cup-A-Soup met broodjes en een soort kaasspread. Brook Cottage is verreweg de beste B&B die we tot nu toe hebben gehad. De kamer is supergoed uitgerust met een keukenhoekje inclusief broodrooster, waterkoker en magnetron! Marianne besloot een boterham te roosteren en meteen ging het rookalarm af, hahaha. Toen ik 's nachts lag te lezen (Marianne sliep al) kwam er ineens een man de kamer binnen. Eerst had hij niets in de gaten, maar ineens viel het kwartje. Na honderd keer sorry te hebben geroepen maakte hij zich snel uit de voeten...